Saddam

Okee, hij was geen gewone dictator. Zijn eigen schoonzoons kregen de kogel omdat ze het met hem niet eens waren. Hij heeft zichzelf dankzij zijn almacht schandalig verrijkt en om zijn macht te bewaren onschuldigen genadeloos afgemaakt. En zelf heb ik ooit wel eens gedacht : schiet die vent gewoon af, dan is iedereen ervan verlost. Zoiets denk je zonder er bij na te denken.

Want geef toe, hoe kan je een doodstraf, zijnde het onder gezag begeleiden van iemand naar een moordwapen en hem bij zijn volle verstand om het leven brengen, rijmen met enig waardigheidsgevoel? Vierhonderd jaar geleden, toen de mensen hun schijtemmer nog door het raam op straat gooiden, was het ook in zwang. Niet ver van mijn huis hangt een gedenkplaat met de namen van mensen die onder Keizer Karel ter dood veroordeeld werden. Ze zijn verdeeld in drie categorieën : de opgehangenen, de verbranden en de levend begravenen. Hoe barbaars waren ze in die tijd toch, denk ik telkens ik er passeer.

Wel, het antwoord is duidelijk. In die tijd waren ze even barbaars als nu. Er is niets ten goede veranderd in de geest van de mensen. We hebben ooit de stap van aap naar mens gezet, maar vierhonderd jaar is blijkbaar niet voldoende om nog iets meer beschaafd te worden. Het zou me niet verwonderen als George Bush elke avond zijn schijtemmer door het raam van het Witte Huis kiepert.