11 januari 2007

Dotaties of niet en zo ja voor wie

De hele discussie over de dotaties aan de Koning en de prinsen toont nog eens dat de politici telkens achter de feiten aanlopen en dan verklaringen ad hoc afleggen als een kieken zonder kop. Zelfs Decroo, een royaal royalist, laat zich meeslepen, een bewijs dat het gezond verstand echt zoek is.
Voor een goed begrip, dotaties kunnen enkel maar verdedigd worden door wie de monarchie wil behouden. Republikeinen moeten zich buiten het debat houden door vooraf te stellen dat dotaties niet kunnen omdat een Koning niet kan.

Voor wie de monarchie wil behouden : welk logisch principe wordt gehanteerd door zij die enkel een dotatie willen geven aan de Koning, de weduwe van de gewezen Koning en de kroonprins? Badinerend zou ik kunnen zeggen dat op z'n minst de weduwe van de ex-koning ook kan gaan werken voor haar geld. En waarom ook niet de kroonprins of zelfs de Koning zelf? Tot daar het cynisme. Het realisme zegt me dat bepaalde personen, zoals de kinderen van de Koning, geen normaal leven kunnen leiden en bepaalde ongewilde verplichtingen hebben. Daardoor hebben ze recht op een dotatie.

De vraag is nu, waar trek je de grens? De hele huidige discussie over de dotaties komt eigenlijk op gang omdat niemand goed weet hoe het verder moet met het kroost van de koninklijke familie. De huidige prinsen van Belgiƫ hebben zich erg procreatief gedragen en daar dragen ze nu de gevolgen van. Kan je al die nakomelingen een dotatie geven? Natuurlijk niet. Waar ligt dan de oplossing? Ik denk dat iedereen het met me eens kan zijn dat de jongste van Astrid van wie ik zelfs de naam niet ken, niet dezelfde gevolgen van zijn afkosmt draagt als pakweg prins Laurent. Dat komt omdat Laurent altijd als zoon van de toekomstige Koning behandeld werd. Kinderen van de Koning staan automatisch ook dicht in de rij voor de troonopvolging. Dat zijn twee redenen waardoor zij geen gewoon leven leiden.

De oplossing is dus eenvoudig : een levenslange dotatie voor de kinderen van de Koning, voor de Koning zelf en voor de weduwe van de Koning. Dit is de enige faire weg : de dotatie afnemen van iemand die ooit werd voorbereid om eventueel op de troon te komen, maar die in de loop der jaren steeds verder van die troon weg evolueert, is onkies. Je kan een prins van veertig geen herscholing doen volgen. Anders ben je tegen de monarchie en dat mag, maar moei je dan niet in de dotatie-discussie.

Geen opmerkingen: